SEID IBNU AMIR EL- XHUMEHIJ

      I riu Seid ibnu Amir El-Xhumehij ishte prej atyre mijėrave qė kishin dalė nė vendin e quajtur “ Ten’im” jo larg Mekės , me ftesėn e parisė kurejshite qė tė jenė dėshmitarė tė ekzekutimit me vdekje tė HUBEJB IBNU ADIJJIT , njėrit prej sahabėve tė Muhammedit a.s. cilin e kishin zėnė tradhtisht kurejshitėt .

            Fuqia e tij e pafrenueshme rinore i kishte mundėsuar tė depėrtojė nė mesin e turmės , derisa arriti paria e Kurejshit  ku ishte Ebu Sufjan ibnu Harb , Safvan ibnu Umejje e shumė tė tjerė tė cilėt shkonin nė krye tė kolonės .

            Kjo i bėri tė mundur qė ta shohė robin e kurejshitėve tė lidhur nė pranga , ndėrsa turma e grave , fėmijėve dhe e tė rinjve e shtynin nė drejtim tė she shit tė ekzekutimit (trekėmbėshit). Kėtė e bėnin nė shenjė hakmarrjeje ndaj Muhammedit a.s. pėr tė vrarėt e tyre nė betejėn e Bedrit.

            Kur turma e madhe arriti me robin e saj nė vendin e caktuar pėr ekzekutimin e tij , i riu Seid ibnu Amir el- Xhumehij qėndroi me shtatin e tij tė hedhur duke e soditur Hubejbin se si e ēonin te trekėmbėshi , ku edhe ia zgjidhėn prangat. Atėherė u dėgjuazėri i tij i fuqishėm dhe i qetė nė mesin e ulurimave tė grave dhe tė fėmijėve duke thėnė:

            “ Nėse dėshironi mė lejoni t’i fali dy reqate para se tė mė ekzekutoni!”.
            Pastaj e pa Hubejbin se si u kthye kah Qabeja dhe i fali dy reqate. Oh sa bukur i fali dhe sa mirė i kompletoi!
            Pastaj e pa se si iu kthye parisė sė popullit duke u thėnė:
            “Betohem nė Allahun se sikur tė mos kishit menduar se po e zgjati namazin nga frika prej vdekjes , do tė isha falur mė gjatė!.”
            Mė vonė e pa me dy sytė e vet se si populli e masakronte Hubejbin pėr sė gjalli duke ia prerė njė nga njė gjurmėt e trupit e duke e pyetur:
            “ A dėshiron qė Muhammedi tė jetė nė vendin tėnd e ti tė shpėtosh?!”
Derisa gjaku shkonte si rrėke prej trupit tė tij , Hubejbi pėrgjigjej:

“Betohem nė Allahun se nuk do tė dėshiroja tė jem i qetė me gruan dhe fėmijėt e mi nėse Muhammedi a.s. therret , qoftė edhe nga vetėm njė therrė.”

Kur i dėgjuan kėto pėrgjigje prej tij , tė pranishmit i ngritėn duart e tyre dhe brohoritėn me zė tė lartė: Mbyteni mbyteni!!!

Pastaj Seid ibnu Amiri e pa Hubejbin se si e ngritte shikin e tij nga qielli e ai ishte mbi dėrrasėn e ekzekutimit dhe lutej duke thėnė:

“ O Zoti im , mbyti ata qė tė gjithė dhe mos e pėrjashto asnjė!”.Pastaj dha shpirt e nė trupin e tij nuk mundė numėroheshintė rėnat e shpatave dhe tė goditurat e shtizave.

Kurejshitėt u kthyen nė Mekke dhe nė rrėmujėn e ndodhivetė reja harruan trupin e Hubejbit dhe vrasjen e tij.

Mirėpo , djaloshi i ri Seid ibnu Amir el- Xhumehij asnjėherė nuk e hoqi nga Mendja Hudejbin.

Hija e tij i paraqitej nė ėndėrr kur ai flinte e kur ishte zgjuar ai e shihte hijen e tij. Gjithnjė e kishte parasysh fotografinė e tij duke i falur ato dy reqate tė cilat i fali nė qetėsi , ndonėse ishte para dėrrasės sė varjesdhe gjithnjė i dukej se po e dėgjon zėrin e tij kur ai i lutej kundėr kurejshitėve dhe kishte frikė se se mos do ta godasė rrufeja apo diēka tjetėr nga qielli.

Rasti i Hubejbit e mėsoi Seidin pėr atė qė mė parė nuk e dinte. Mėsoi se jeta e vėrtetė ėshtė besim dhe luftė dhe pėr besimin dhe bindjen tėnde vlen tė luftosh deri nė vdekje.

Mėsoi po ashtu se besimi i fortė bėnė ēudira dhe mrekullia.

Seidi mėsoi po ashtu se njeriu tė cilin aq shumė e donin sahatet e tij , patjetėr duhet tė jetė Pejgamber i pėrkrahur nga Qielli.

Kur i pa dhe i kuptoi tė gjitha kėto , Allahu xh.sh., ia hapi zemrėn pėr Islam. Nė njė rast , derisa ndodhej nė njė tubim tė madh , ai u ngrit dhe e shpalli distancimin nga mėkatet e kurejshitėve , duke i braktisur idilet dhe besėtytnitė e injorancės sė tyre dhe e shpalli haptazi se ai e pranoi fenė Islame.

Marrė nga libri “Fragmente nga jeta e sabaheve”
tė autorit dr. Abdurrahman Rafet El-Basha”
Pėrzgjodhi :
Jahja Ahmeti